Eten maken en koken

En die twee zijn dus geen synoniem. Bij Minki Gyles las ik haar kijk op deze woorden. Dochter van een moeder die prima eten kan maken en een vader die heerlijk kon koken.

Er zijn zat mensen die prima eten kunnen maken. Als het moet komt er heerlijke spaghetti op tafel en een groentensoep waar de kinderen dol op zijn.
Mensen die eten maken hebben een aantal recepten in huis/in hun hoofd en die lukken gewoon altijd perfect.
Als ze eens iets anders willen maken dat slaat de paniek toe. Dan zoeken ze een recept dat ingrediënten heeft die ze allemaal kennen en bij voorkeur ook in huis hebben.
Maar o wee als er een heel klein foutje in het recept staat. Je hebt bvb 1 dl water bij iets nodig, en er staat in het recept 1 l. Dan zal die volledige liter ook gebruikt worden, zonder dat ze zich afvragen, klopt dat wel.
Als een recept klopt, dan mag het moeilijk zijn. Zelfs een risotto lukt hun zonder problemen. Maar bij voorkeur gebruiken ze toch een pakje, potje, blikje met aanwijzingen. Familierecepten zijn bij hun in goede handen. Elke keer opnieuw toveren ze hetzelfde lekkere eten op tafel.

Hebben ze dan gekookt? Kunnen ze dan koken?
Minki vindt van niet, en ik geef haar gelijk.
Als je kookt, dan volg je geen recepten. Als je gaat koken dan zoek je 2 dagen lang naar alle recepten en maakt er nadien je eigen versie van. Je proeft, past aan, experimenteert en als het mislukt, dan weet je vaak ook waarom het mislukte.

Woon je bij iemand die goed eten maakt, dan zal je steeds lekker gegeten hebben. Woon je bij iemand die graag kookt, dan moet je de bluts met de buil nemen. Soms is het overheerlijk, soms krijg je het niet naar binnen. Het ergste is nog: het is niet omdat je er eens iets overheerlijks gegeten hebt, dat het de volgende keer op exact dezelfde manier op tafel komt. Want bij het experimenteren wordt vaak vergeten om op te schrijven wat er inging. Een restje hier, een snuifje daar…

Ikzelf heb mijn eigen recepten. Als ik iets heel lekkers gevonden heb, dan volg ik dat recept wel heel nauwkeurig. Omdat ik weet dat het anders niet lekker meer is. Te zoet, te zout, te hartig, te weinig van iets, te veel van iets (en dat laatste gebeurd altijd te vaak, en dat kan je niet meer goed maken).

Ik hou niet van eten maken. Als ik alleen ben, dan komt er geen gekookt eten op tafel. Het liefst kook ik voor bezoek, voor volk, voor mensen die kunnen zeggen dat het lekker was. Thuisafgehaald.be is dus een godsgeschenk voor mij. Ik heb het laatste half jaar meer maaltijden klaargemaakt dan de twee jaren daarvoor.

Advertenties

Tags:

Categorieën: Bedenkingen in de keuken

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: