9 november 1998

novemberdagen0911

Een prachtige herfstdag. De Amstel slingert zich als een satijnen lint zilverachtig golvend onder de bruggen door. De hemel belooft een tere zon die de gouden gloed van de bomen benadrukt. De stemmen van mensen op straat klinken helder doordat er een prikkelende kou hangt. Deze werd veroorzaakt door een zachte nachtnevel, die inmiddels is opgetrokken maar toch de atmosfeer beheerst. Erin haalt diep adem en neemt een teug lucht. Op zo’n dag verlangt ze ernaar om thuis te zijn, om met een dikke jas aan door het prachtige Limburgse land te lopen, alle kleuren en kruidige geuren in zich opnemend.

Maar de herfst in Amsterdam is ook mooi. Anders mooi. Theatraler. De oude huizen glanzen in de zon en stralen grandeur uit. De rijk versierde lantaarnpalen rondom het operagebouw laten een glimp van een voorbijgegane tijd zien die niet voor niets de Gouden Eeuw heette.

Het operagebouw is vanaf vandaag definitief Erin’s werkplek. Ze heeft er al eerder gewerkt, geleerd en gekeken, maar vanaf nu is ze officieel een van de leden van de regieafdeling. Vandaag gaat ze voorgesteld worden aan de medewerkers met wie ze het meest te maken krijgt. De meesten daarvan kent ze vanuit haar eerdere stageperiodes maar dat is toch anders. Ze hoort er nu bij.

Tijdens haar laatste, afrondende sollicitatiegesprek werd haar gevraagd wat haar van de andere kandidaten zou onderscheiden. Erin wist meteen de formule te verwoorden. “Behalve dat ik de regisseur met de vastomlijnde taken zal bijstaan en assisteren, wil ik zorgen dat de artiesten een prachtige ervaring opdoen door bij ons gezelschap te werken. Ik wil een zekere band met hen opbouwen want ik geloof erin dat mensen nog beter presteren als ze het goed naar de zin hebben. De meeste van onze solisten zijn hier natuurlijk alleen tijdens de productie en dat moet een mooie tijd voor hen zijn. Om te beginnen zou ik aan het begin van elke productie, tijdens de eerste dag, iedereen willen uitnodigen voor een etentje bij mij thuis. Zodat men in ontspannen sfeer rustig met elkaar kan kennis maken of elkaar weer opnieuw kan ontmoeten. De regisseur, de voorstellingsleider, de dirigent, de repetitor en de solisten.

En tijdens de eerste orkest,- of koorrepetities wil ik zorgen voor iets extra’s. Iets lekkers bij de koffie. Ik vind kleine première- attenties erg belangrijk en natuurlijk een afsluitend feestje in de vorm van een brunch of een borrel aan het einde van de productie.”

Even was het stil geweest. Toen applaudisseerde de intendant zachtjes. “Bravo Erin. Wat een origineel idee.. We kunnen hier vierkant achter staan. Wat ons betreft ga je volgende maand bij “Peter Grimes” assisteren.”

Erin was helemaal opgetogen. Peter Grimes van Benjamin Britten. Niet zomaar een eenvoudige Puccini of Verdi, geen zware Rus, nee een relatief moderne, Engelse opera die als een kluif voor de medewerkers gold. Een kleine groep belangrijke solisten. Een paar koorscènes, prachtige muzikale interludes, kortom, geen opera voor een beginner.

En dan is het zover. De eerste door haarzelf uitgeschreven repetitie. Erin is te vroeg in het gebouw. Ze drinkt een kop koffie in de artiestenfoyer die zo groot is als een gemiddelde bedrijfskantine. Veel ramen, veel licht, veel donkergroen, messing en licht hout. Uitzicht op de Amstel.. Er zitten groepjes dansers aan tafeltjes op een hoger niveau, dicht bij de ramen. Ze zijn gekleed in dunne tricots en het lijkt alsof ze hun ledematen in allerlei posities plaatsen onder het eenvoudige genot van een kop thee of een glas water. Sommigen lepelen gracieus een schaaltje yoghurt leeg.

Aan een grotere stamtafel zitten een paar mannen die onmiskenbaar tot de technische dienst horen..Ze zijn in het zwart gekleed, nonchalante T-shirts met teksten van theatervoorstellingen om hun gespierde bovenlijven.

Erin bekijkt hen van achter de rand van haar kopje. Collega’s zijn het. Misschien nog niet in de eerste fase van de repetitietijd, maar later wel degelijk als ze het toneel op gaan, als de tournee begint, als ze haar belangrijkste aandeel aan de productie moet gaan leveren omdat de regisseur dan al weer terug naar huis is en alles in haar handen ligt.

Met die mannen zal ze moeten samenwerken. Even slaat de angst haar om het hart. Tijdens de opleiding heeft ze in theorie geleerd dat een regieassistent tijdens het productieproces met een technische ploeg te maken heeft. Maar in de praktijk heeft Erin het niet bewust meegemaakt. De leerlingen werden ver van de werkelijkheid gehouden. Om het theatervak zo mooi mogelijk af te spiegelen. Tijdens haar stages waren de technici ver te zoeken. Dat wat ze mocht bestuderen en waar ze aan mocht werken, speelde zich uitsluitend tussen de beschermende muren van de studio af. Veilig en klein. Het toneel was een hele stap verder. Voor de volwassenen. Voor de werkelijke werkers. Het toneel was een andere wereld.

Peinzend kijkt Erin naar een paar mensen die ongetwijfeld koorleden zijn. Ze lopen met partituren en hete thee en hun stemmen klinken zoveel welluidender dan de harde klanken die vanaf de tafel van de technici opklinken.

“Is deze plaats vrij?” Erin kijkt op en ziet een grote, knappe vrouw met roodkoperen krullen en prachtige diepgroene ogen. Ze wijst op de lege stoel tegenover haar. “Natuurlijk. Het is al druk om deze tijd van de dag.” De vrouw lacht een warme lach en steekt haar hand uit. “Ik ben Ashley. Ik hoor hier zo ongeveer bij het meubilair want ik heb de winkel onder mijn hoede.” De introductie is duidelijk en Erin wil niet achterblijven. Ze vertelt dat zij de nieuwe assistent is bij de opera, de nieuwe van de regieafdeling. “Ik heb al over je gehoord.” zegt Ashley met een tongval die niet zuiver Amsterdams lijkt. Erin voelt zich ineens verlegen en gewoontjes in de aanwezigheid van deze overrompelende schoonheid die van haar eigen leeftijd lijkt… De groene ogen boren zich vrijpostig in de hare.”Ben je zenuwachtig?” vraagt de vrouw op de man af. Erin slikt. “Ja. Ik ben wel nerveus maar dat hoort erbij. Dat lost op. Ik zal mijn weg moeten vinden maar omdat ik van plan ben hier mijn jubileum te vieren als oudste medewerker, heb ik tijd genoeg om te wennen.” Ze neemt haastig een slok koffie na deze spontane ontboezeming terwijl de vrouw tegenover haar de dikke bos krullen in de nek gooit en hartelijk lacht. “Wat een zelfverzekerdheid. En wat een mooie manier om ambitie en berusting te laten samensmelten. Je bent een bijzonder mens, Erin!” De verlegenheid verdwijnt niet, maar versterkt zich juist. Erin voelt zich klein worden. Ashley neemt nonchalant een grote slok van haar koffie, zich ogenschijnlijk niet bewust van de indruk die haar woorden achterlaten. Erin draait haar gezicht weg van haar tafelgenote. “Wat is het prachtig weer. Wat zijn wij voor mensen dat we ons in een donker theater opsluiten terwijl het buiten zo mooi is…” zegt ze bijna mijmerend voor zich uit.

“Wij zijn mensen die alles willen beleven. Buiten en binnen. Stilte en muziek. Herfst en zomer tegelijk” antwoordt de vrouw op eenzelfde, mijmerende toon. “We zijn mensen die op elkaar lijken, volgens mij.” Dan staat ze op. “Het was fijn om kennis met je te maken, Erin. Ik ben blij dat je bij ons hoort. We zullen elkaar vaak tegenkomen; bij de premières, de matinees, de laatste avonden. Je gaat het goed hebben hier. Tot gauw!.” Ze draait zich onwaarschijnlijk snel om en is de foyer uit, Erin verward achterlatend.

Rehearsal schedule:
Maandag 8 november 1998.

10,00 uur- 18.15 uur grote zaal:
David, Erin, Jan, Joep, Markus, Yvonne, Brett. William.
(regisseur, assistente, repetitor, koorinspecteur, voorstellingsleider, assistente, belichter, dirigent.)

10.00 uur – 12.30 uur.
Proloog.
Allen en Chorus. (townsfolk)

13.00 uur- 15.30 uur.Grote zaal
Proloog.
Soli. Peter, Swallow, Ellen.

15.45 uur- .18.15 uur
Allen. Peter, Swallow, Ellen, Chorus. (townsfolk)

15.45- 18.15 uur kleine zaal.
Suzanne, Joost, clogdancers 1 en 2, vanaf 16.30 uur apprentice 1 en 2,
(Choreografe, repetitor. Dansers en figuranten)

19.30 uur– ?
Erin’s house. Welcome-dinner!!
David, Suzanne, Jan, Joost, Markus, Yvonne, Brett,. William

Peter Grimes, Swallow, Ellen Orford, Ned Keene, Auntie, Niece 1 and 2, Bob Boles, Mrs. Sedley, Capt. Balstrode, Horace Adams, Hobson.

Erin heeft het idee dat haar roosters en planning goed in elkaar steken. De solisten hoeven niet heel vroeg te beginnen op de eerste dag, ook het koor werkt geen uren achter elkaar en de jonge figurantjes en dansers werken maar een paar uur in de namiddag zodat ze niets van school hoeven te missen. Alleen de artistieke staf is vanaf tien uur tot kwart over zes in touw. Maar dat is geen probleem. Zij werken, heel simpel gezegd, hun afgesproken uren.

Bij het ontwerpen van het rooster heeft Erin echter geen rekening gehouden met de reglementen en het CAO van het koor. Hoe goed dit rooster ook in elkaar lijkt gezet, Erin krijgt meteen na de eerste kop koffie in de studio bezoek van de koorinspecteur. Hij komt haar vertellen dat het koor het niet eens is met de planning: ze moeten werken van tien tot half een en dan pas weer van kwart voor vier tot kwart over zes. Daar zitten teveel uren tussen die niet als lunchpauze gezien kunnen worden en dus niet uitbetaald worden. Omdat het koor dan een hele dag aan repetities kwijt is, terwijl ze uiteindelijk maar vijf uur werken, gaan ze niet met het rooster akkoord. Want een koorlid moet na een repetitiedag van vijf uur de vrijheid hebben om elders nog een optreden te verzorgen of een concert te zingen. Dat kan niet als ze pas om kwart over zes klaar zijn met een repetitie die om tien uur begon. Of Erin dat begreep, onmiddellijk wilde wijzigen en in het vervolg daar op wilde letten en vooral rekening mee wilde houden.

Het voelt alsof ze als een klein kind op de vingers getikt wordt. Tegelijkertijd herinnert ze zich wat ze vanmorgen tegen de vriendelijke vrouw had gezegd: ze heeft tijd genoeg om te wennen. “Gun jezelf die tijd dan ook. Een eerste fout mag nog.” spreekt ze zichzelf toe.

De rest van de dag gaat zonder horten of stoten voorbij en als Erin haar jas dichtritst om snel naar huis te gaan, is het al kwart voor zeven. Over een dik halfuur heeft ze gasten.

Gelukkig heeft ze alles tot in de puntjes voorbereid, zodat het maar afgemaakt hoeft te worden tijdens de borrel. “De kunst van een goede mis en place” denkt Erin, nog in de termen van haar eerdere passie. Net op het moment dat ze de lift instapt komt Ashley aangerend. “Kan ik nog mee? Hoe was je eerste repetitie?” vraagt ze belangstellend. Erin knikt. “Het ging wel goed, geloof ik. Ik moet er nog inkomen. De regisseur moet duidelijk wennen aan een nieuweling maar dat zal snel genoeg gaan. Ik had alleen in het rooster een fout gemaakt voor het koor en daarvoor kreeg ik een standje van de inspecteur. ”Ashley lacht al haar gave tanden bloot. “Typisch. Het koor heeft nu eenmaal nogal wat noten op hun zang. Zodra men het idee heeft dat je hen behandelt alsof het solisten zijn en niet als een blok, dan zijn ze een prettige groep om mee te werken. Datzelfde geldt voor het orkest. De voorstellingsleider, Markus, heeft ooit op zijn falie gehad omdat hij tijdens de “tien minuten oproep” vroeg of het orkest naar de bak wilde gaan. Hij heeft het geweten! Sindsdien verzoekt hij het orkest vriendelijk om hun plaatsen in te nemen en ze zijn de beste maatjes geworden. Bovendien…” hier verbreedt haar grijns zich: “Je neemt genoeg tijd om te wennen, omdat je hier ooit wil jubileren…” Het pingeltje van de lift geeft aan dat ze op de begane grond zijn.

“Dat bedacht ik me ook net.” zegt Erin voordat ze de lift uitstapt.

Met een armzwaai gaat Ashley de gang in richting artiestenfoyer “Tot snel!” roept ze over haar schouder. Erin kijkt haar even na en gaat dan naar buiten waar het al donker is. Ergens meent ze de vrouw te kennen maar ze kan zich niet voorstellen dat ze deze ravissante persoonlijkheid eerder is tegengekomen.

Tags:

Categorieën: novemberdagen - Kortverhalen

Abonneer

Subscribe to our RSS feed and social profiles to receive updates.

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: