16 november 2006

novemberdagen1611

“Oh wat is dit toch weer lekker” dacht Joy bij zichzelf. Sinds vier dagen had ze al elke dag heerlijkheden voorgeschoteld gekregen.  Overheerlijk lekkers.  Joy was zo onzettend blij met de nieuwe aanwinst in de keuken.  Die Lisa kon er wat van.  Ze was ontzettend inventief om nieuwe gerechtjes uit te vinden. Maar ook de klassiekers werden met een twist op tafel gezet.  Zelfs een “Roasted Chicken” was zoveel lekkerder dan alle roasted chickens van de voorbije paar jaar.  Ook de gasten in de B&B deelden dezelfde mening en waren heel lovend over Lisa’s verwezelijkingen.  Joy zag de samenwerking met haar nieuwe chef-kok helemaal zitten.

Alleen al samen met Lisa over eten en maaltijden praten was een feest.  Die meid wist echt wel wat af van lekkere dingen.  Dat Lisa dus graag organische producten op het menu wilde zetten, kon Joy’s goedkeuring onmiddellijk wegdragen.  Gewoon luisteren naar wat de leveranciers te zeggen hadden over hun voedsel was een genoegen.   Samen met Lisa op de farmers market rondlopen, maakte het nog meer tot een feest.  In Lisa’s ogen zag ze dezelfde bewondering en liefde die ze ook in haar had.  Maar Lisa kon van die prachtige basisproducten ook nog eens fantastische maaltijden maken.    Stiekem was de markt uiteraard een van de redenen geweest waarom ze hier op Port Townsend zo graag met haar B&B wilde starten.  Dat en het prachtige licht.  Zelfs op de donkerste, somberste dagen viel er nog een prachtig licht op het eiland.  Maar ze had wel wat meer argumenten uit de kast moeten halen om haar broer Keith te overtuigen.  Want een Bed en Breakfast openen is één.  Het financiële plaatje laten kloppen is een totaal ander paar mouwen.  En daar was haar broertje wel goed in gelukkig.  Hij had twee voorwaarden gehad om mee in haar project te stappen. Een goede betaalbare kok vinden (hij kende zijn zusje te goed) was daar een van geweest.  Doordat ze zeven kamers verhuurden en ze ook heel graag met een klein huiskamer restaurant wilde starten was dat zelfs ook een van haar wensen geweest.  Dat maakte wel dat het een groot project werd, en Keith had dan ook aangedrongen op een tweede financier.  Hij wilde niet dat zijn zus haar volledige kapitaal inzette op het bedrijfje, hoe mooi het businessplan ook klopte. Gelukkig was hij toen zelf met een vriend van hem komen aandraven.  Niet echt een aimabele gast, maar hij maakte geen problemen over geldzaken.  Joy zou de dagelijkse leiding op zich nemen en hij wilde zich enkel moeien met de grote lijnen van de zaak en met de grote financiële zaken.    Daar had ze zich in kunnen vinden.  Pas later had ze beseft dat ‘de grote lijnen’ voor die Glenn iets anders betekenden dan wat zij er als definitie aan zou geven.  Hij ging ook nog eens bepalen welke kok er in huis zou komen.  Uiteindelijk had Keith haar kunnen overtuigen om het een kans te geven.  Een gezamenlijke vriend, Brian, eigenaar van Canlis – toch echt geen bistrorestaurantje – had Glenn een tip gegeven over een stagiaire in zijn keuken.  Joy kende Brian niet persoonlijk, maar had al zo veel goeds over die man gehoord dat ze het ook effectief een kans wilde geven.  Een tiental dagen geleden waren ze dan op een avond gaan eten in Canlis en Joy moest toegeven dat wat ze daar at, subliem was.  Op het ogenblik dat Lisa zichzelf dan kwam voorstellen was ze helemaal akkoord met het voorstel dat Glenn haar deed.  Niet dat Glenn gevraagd had of dat wel goed was voor haar.  Dat vroeg hij uiteindelijk pas nadat Lisa al op de hoogte was van het voorstel.    Maar Joy kan haar geluk niet op met die meid.  Dat Lisa ook helemaal weg was van Port Townsend maakte het er allemaal nog leuker op.  Joy zag een vlotte en vruchtbare samenwerking in het verschiet.

Lisa woonde nu al 7 dagen op een kamer van de B&B, maar ze vond niet dat dit een blijvende situatie kon zijn. Vandaag was een dag dat er slechts 2 koppels aanwezig waren in de B&B en dus had Lisa van het moment gebruik gemaakt om op huizenjacht te gaan.  Lisa was al een paar dagen bezig geweest om adresjes te verzamelen en contacten te leggen met Real Estate agenten.  En vandaag kon ze dan enkele ‘stulpjes’ bezoeken.  Joy wist dat Lisa zich alvast het meest concentreerde op dat appartementje naast de blibliotheek.

Great Uptown location next to library for this 1 bedroom apartment.   New carpet, vinyl and range.  Some water view, shared laundry room. Walk to bus and shopping. Rent includes water/sewer/garbage. Cat only for pet. Available Now. (# 7) $575.

Maar voor Lisa vertrok had ze de koelkast vol lekkers achtergelaten, de schat.  Joy was blij.  Joy was ontzettend blij.  De toekomst lachte haar tegemoet.  Want zelfs nu in november – niet echt een toeristisch seizoen – hadden ze voldoende boekingen om break-even te draaien.  Dat was nog zo’n voordeel van Port Townsend.  Veel inwoners van Seattle kwamen voor een paar dagen over naar de Peninsula om even te ontstressen.  En aangezien ze op een goede locatie lagen – daar waar de mensen die van de boot stapten, moesten voorbij komen – en Keith voor een mooi uithangbord gezorgd had, kregen ze zelfs heel regelmatig last-minute klanten over de vloer.  Ze moest erom glimlachen nu ze nog eens aan haar broertje dacht.  Hij had in het begin gezegd dat hij niets met de zaak te maken wilde hebben, dat hij enkel zou instaan voor het businessplan en voor het zoeken van goede zakelijke contacten – en oh boy dat deed hij wonderbaarlijk – maar de afgelopen week was hij hier toch al weer twee keer over de vloer geweest.  De eerste keer met zijn vriendin, de laatste keer gewoon met een of ander excuus.  Joy had niet echt een idee wat hem bezielde, maar erg vond ze dat niet natuurlijk.  Ze zag haar broertje immers graag. Eenmaal Lisa verhuisd zou zijn, zou ze definitief alle kamers in orde kunnen brengen en dan overgaan tot de orde van de dag.  Alhoewel.  Ze begon het gezelschap van Lisa heel hard te appreciëren. Het samenleven en samen werken vlotte op de een of andere manier wel goed.   Lisa was ook een persoon die wist wanneer ze zich gedeisd moet houden.  Lisa kon zich perfect vermaken in haar vertrekken, en anders was ze wel in de keuken te vinden.   De maaltijden samen, met hun tweetjes aan de keukentafel waren leuk.  Alhoewel leuk een te eenvoudig woord was om de situatie te omschrijven.  Lisa leek in zich een soort wijsheid en rust te herbergen waar Joy ontzettend naar opkeek.  Lisa had haar levensverhaal verteld, en daar had Joy toch echt wel bij moeten slikken.  Voor Lisa leek het allemaal heel normaal te zijn.  En nu had ze haven en goed achtergelaten in België, en had de grote oversteek gewaagd om hier een nieuw leven op te bouwen.  Gewoon op haar eentje zonder familie.  Dus eigenlijk wist Joy nog niet echt of ze er zo blij mee zou zijn dat Lisa vertrok.  Ze zou het alvast niet erg vinden als de huizenzoektocht wat meer tijd in beslag nam.

“I got it”  Jammer, maar te verwachten, dacht Joy.   Als Lisa iets in haar hoofd had, dan kreeg ze ook meestal wel gedaan wat ze wilde, had ze uit Lisa’s verhalen geleerd.    “Dat appartementje naast de bibliotheek?”  “Neen, ik kwam op weg daar naartoe Mary en Josh tegen.  Je weet wel, dat leuke koppel van op de hoek van Mainstreet.  Toen ik vertelde wat ik ging doen vandaag, deden ze mij een leuk aanbod.  De kelderverdieping van hun huisje is ingericht als een afzonderlijk appartementje.  Oorspronkelijk was dat bedoeld voor Mary’s zus, maar die komt er uiteindelijk dan toch niet in.  Dus deden ze mij een aanbod dat ik echt niet kon afslaan.  Het is helemaal geschilderd en zelfs gemeubileerd.  En de meubels zijn helemaal mijn smaak! Er staat een mooie keuken in met toestellen.  Het heeft een aantrekkelijke prijs en een prachtig uitzicht, zelfs vanuit de kelderramen.  Ik mag ook een stukje van hun groentetuin gebruiken om zelf kruiden te planten.  De rest van de groentetuin staat trouwens vol met organische groenten en kruiden.”    “Wanneer kan je er intrekken?”  “Onmiddellijk.  Het staat nu toch leeg, en ik heb niet echt veel te verhuizen hé grapte Lisa.

Nu ja, wat moet gebeuren, moet gebeuren.  “Kan ik helpen ?”  Joy wist het antwoord daarop al lang.  Tuurlijk kon ze niet helpen.  Lisa was met twee koffers naar Port Townsend gekomen en ze zou ook met diezelfde twee koffers naar Mary’s stulpje verhuizen.    “Zullen we deze avond dan samen met Mary en Josh gaan eten bij Lina’s Place?  Om te vieren dat je nu een inwoner van Port Townsend wordt?”  Dat zag Lisa best wel zitten.  Want naast zelf in de keuken staan en lekkers bereiden, was haar tweede passie uiteraard ook genieten van lekker eten dat een ander bereid had.  “Ik breng nu mijn koffers even naar mijn nieuwe huisje, en dan zie ik je daar rond negen uur?  Of hoe is het geregeld voor het avondmaal van je gasten?”  “Ik had ze al verwittigd dat je deze avond een avond vrij had, en ze vonden het helemaal niet erg om dan eens elders te gaan eten.  Dus daar hoef je je niets van aan te trekken.  Maken we er dan zes uur van?”  “Perfect, dan zie ik je bij Lina’s om zes uur.”

Zo snel kon Lisa belangrijke beslissingen nemen in haar leven.  Van het ene op het andere ogenblik was ze weg en kwam ze weer terug.  Joy had daar best wel bewondering voor.  Want ook al kon zij zelf ook wel zware beslissingen nemen op korte termijn, die ‘korte’ termijn bij haar was toch iets langer dan die bij Lisa.  Het had al bij al toch twee jaar geduurd om effectief met de B&B van start te gaan, terwijl het Lisa slechts één maand gekost had om haar leven in Europa op te zeggen en naar de States te verhuizen.  En die vrouw had nog geeneens een plan gehad.

Tags:

Categorieën: novemberdagen - Kortverhalen

Abonneer

Subscribe to our RSS feed and social profiles to receive updates.

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: