22 november 2007

novemberdagen2211

Mary, Ik wil dit echt niet meer.  Merk je dan zelf niet dat het niet meer werkt?”

Keith had die ochtend de knoop voor zichzelf doorgehakt.  Hij wilde weg bij Mary.  Al een paar maanden hing hun relatie aan een zijden draadje.   Of liever, sinds een paar maanden was hij de relatiedraad aan het losknopen.  Hij had echt het gevoel dat ze hoe langer hoe minder gemeen hadden met elkaar.  Het leek wel alsof Mary solliciteerde voor ‘Bitch van het jaar’ had hij nog grimmig tegen Joy gezegd.  Maar hij wist eigenlijk beter.

Nu, in de wagen terug naar huis, was hij voor zichzelf het gesprek aan het repeteren.  Zijn spinningpartner Brandon had nog gegrapt “Maak het uit per sms, dan krijg je alvast geen porselein tegen je kop”.  Maar dat vond hij toch een paar bruggen te ver.  Uiteindelijk was hij toch al drie jaar samen met haar.    Keith besefte dat hij al een aantal maanden afstand aan het nemen was van Mary.  En vandaag was de dag dat het effectief moest uitgesproken worden.  Hij had zijn agenda de laatste maanden overvol gestoken.  Niet allemaal met zaken die hij perse zo graag wilde doen, of waar hij naartoe wilde.  Hij had zich vorige week gerealiseerd dat hij het vooral deed om zo weinig mogelijk tijd bij Mary te moeten doorbrengen.    Elk excuus was goed genoeg geweest voor hem.  Zijn zus helpen om een B&B op te richten?  Tuurlijk sis, met veel plezier.  Oh jammer dat er niet moet verbouwd worden.  Nu ja, dat was maar half waar.  Hij was niet zo’n handige Harry.  Maar de zakelijke kant van dit project wilde hij er met plezier bijnemen.  Had hij zelfs legale redenen om ook in het weekend niet thuis te zijn.    Hij wist dus dat hij een goed antwoord diende te bedenken op de waarschijnlijk meest voor de hand liggende repliek van Mary : “Keith, het werkt niet meer omdat jij het niet meer wil laten werken.”    Dat hij het op voorhand zelfs niets gezegd had tegen Mary, had zij hem ontzettend kwalijk genomen.  Nu, een jaar na datum diende hij haar gelijk te geven.  Als je een goede relatie hebt, dan ga je op je eentje geen commitment aan dat heel veel van je vrije tijd vergt.  Je kan wel op je eentje beslissen om te gaan sporten of zo van die dingen.  Maar een ‘job’ aannemen die je vier avonden per week en ook redelijk wat weekends bezet houdt, dat doe je eigenlijk enkel in goed overleg.  Nu ja, het feit dat hij het niet gedaan had, was toen al een teken aan de wand.    Keith had absoluut geen idee wat hem toen overkomen was.  Hij was geen man van ‘blikseminslagen bij heldere hemel’.  Hij was geen man om te beginnen dromen van onbekende vrouwen.  Tuurlijk keek hij graag rond, maar er moest niet van al die tafels gegeten worden.  Eigenlijk was Keith een trouwe partner.  Hij had nog nooit een vriendin bedrogen, en dat wilde hij deze keer dan ook niet doen.  Hij moest dus echt vanavond een einde maken aan de relatie.  Hij moest echt straks een Mary duidelijk maken dat het, wat hem betreft, vandaag nog gedaan was.  Mary verdiende het eigenlijk wel om – hoeveel pijn het haar ook zou doen – de waarheid te weten en ook zelf te weten dat ze andere horizonten kon opzoeken.

Wil deze avond eens rustig praten.  Het is belangrijk.

Sinds dat moment had hij op hete kolen gezeten.  Wat als Mary niet kon? Wat als ze niet wilde?  Pas toen het berichtje

6pm  – Pikeplace chowder

binnenliep gleed de spanning van hem af.  Zo kende hij haar eigenlijk wel.  Gewoon puur praktisch nadenken.  Geen ‘waarom’ en ‘hoezo’ en ‘hoe laat’.  Gewoon plaats en tijd.    Keith keek op zijn horloge en zag dat hij nog een zestal uurtjes had.  Hij reed zijn auto een parkeergarage binnen en ging op zoek naar zijn favoriete koffiehuisje.  Daar zou hij nog even het net op kunnen en nog wat werk verzetten.  Hij was dan wel freelancer, en hij werd betaald voor het werk dat hij verzette, en stond niet echt op uur, maar toch.  Klanten diende je te verzorgen en pamperen.  Keith was altijd goed geweest in wat hij deed.  Hij gaf advies aan bedrijven in nood.  Advies hoe ze de interne crisis dienden op te lossen.    Als ze luisterden naar hem, dan kwam dat meestal goed.  En op de een of andere reden deden de meeste bedrijven dat.  Niet dat zijn advies zo wereldschokkend was.  Die bedrijfsleiders hadden er natuurlijk ook zelf kunnen opkomen, op zijn fantastische oplossingen, maar als buitenstaander was het uiteraard makkelijker om slecht nieuws te brengen en harde acties aan te kondigen.    Time flies when you’re having fun.  Maar dat gebeurde ook als hij aan het werk was.  Dan zou dat waarschijnlijk wel willen zeggen dat hij zijn werk graag deed. Gelukkig had hij op zijn gsm het alarm ingeschakeld.

Hij had nog ruim de tijd om rustig naar Pike Market te slenteren.  Ook al was dit een commerciële markt geworden, toch liep hij er altijd graag rond.  Voor een grootstad waren er ontzettend veel organische producten te koop.  Alle marktkramers waren eigenaar van hun standje en velen ook van hun goederen.  En dat straalden ze ook uit.  Goedkoop was het uiteraard niet.  Een dollar voor een grote sappige perzik was de normale prijs,  maar dan had je ook kwaliteitsfruit in handen.  Vandaag zou hij niets kopen.  Maar om naar Post Alley te gaan was even over de markt lopen geen omweg.    Zou hij al iets bestellen of gewoon wachten op Mary?  Misschien wilde ze hier helemaal niet blijven maar gewoon wat rondlopen.  Zou hij naar binnen gaan, of buiten aan een tafeltje gaan zitten?  Neen, toch maar te koud.  Toen iemand op zijn schouder tikte verschoot hij toch nog even.  “Surprise me’ zei ze.

“Hoe bedoel je ?” was zijn verbaasde reactie.  “Behandel me niet als een klein kind, Keith.  Ik heb het echt al wel een tijdje in de mot dat er iets gaande is.  En als je dan zo serieus een ‘gesprek’ aanvraagt, dan weet ik ook wel hoe laat het is.  Wanneer heb ik je voor het laatst gezien? Toch al weer ruim een week geleden.  Dus ik vraag het maar één keer, en ik hoop dat je eerlijk bent. Heb je iemand anders?”    Wow, dat was er vlot uitgekomen.  Alsof ook zij al een tijdje op de woorden aan het broeden was.  Het maakte het ‘gesprek’ voor hem natuurlijk makkelijker, want hij hoefde alvast geen omwegen te verzinnen.  De koe bij de horens vatten.    Tot zijn grote opluchting kon hij daar “Neen” op antwoorden, al was het een waarheid met serieuze aanhalingstekens rond.    Neen, er was niemand anders waar hij iets mee had.    Neen, hij was met niemand anders naar bed geweest.    Neen, hij had nog niemand anders uitgetest om te zien of ie Mary zou vervangen voor die persoon.    Neen, hij hield er geen minnares op na.    Mary keek hem heel diep in de ogen, maar hij hoefde er helemaal niet om te liegen.    “OK, vertel me dan maar waar je het over wil hebben.”    “Euh, ok.”

Tuurlijk had ze het juist aangevoeld dat hij zich aan het losmaken was van de relatie.  Hoe langer hoe slechter voelde hij zich in hun relatie.  En ja, uiteraard was hij daar zelf de hoofdschuldige in.  Hij kon er de vinger niet opleggen wat er nu oorzaak van geweest was.  Het vormde een geheel in zijn hoofd: oorzaak èn gevolg.  Voelde hij zich slecht omdat hij zo weinig bij haar was, of was hij zo weinig bij haar omdat hij zich slecht voelde.  Neen, hij was niet gevlucht voor iets concreets.  De eerste anderhalf jaar samen was best wel leuke tijd geweest.  Maar nu wilde hij aan deze dubieuze situatie een einde maken zodat zowel zij als hijzelf helder konden denken over de toestand.  Hij wilde dat er gewoon geen situatie was.  Het was fijn, bedankt en tot ziens…  zoiets had hij gehoopt.

En “’t Was fijn, bedankt, tot ziens” kreeg hij ook van haar.    Nu kon hij zonder wrang gevoel vanbinnen aan de rest van zijn leven beginnen.  Nu ja, de rest van zijn leven was wel een heel lange tijd, maar alvast die avond kon hij helemaal eerlijk zijn en helemaal echt zeggen wat hij voelde. Hij zou Joy bellen en zijn plannen uitleggen.  En tot zijn grote verbazing snapte Joy waar het over ging.  Ze had ook begrepen waarom hij vandaag naar Mary toe was, en nu kon het ook haar volledige goedkeuring wegdragen.  Ze was dan ook bereid geweest om een smoesje te verzinnen.    Ja, hij zou die avond nog terugrijden naar Port Townsend en eindelijk kunnen zeggen wat hij al zo lang voelde.  Hij zou eindelijk aan Lisa kunnen vertellen hoe begeesterd hij wel was door haar.  Ofwel zou hij het niet zeggen, maar het gevoel zou hetzelfde blijven.  Wat die vrouw het afgelopen jaar in hem had losgemaakt.  Niet normaal meer.  Maar hij had het gevoel altijd heel hard verstopt.  Het was een toffe collega. Strikt genomen, was Lisa zelfs een werknemer.  Maar nu de plannen van het nieuwe restaurant vaste vorm kregen, en Lisa had aangeboden om zich in te kopen, ging er een wereld voor hem open.  Nu hij dan ook nog eens kon zeggen dat hij single was, stond niets hun grote geluk nog in de weg.    Nu ja, Lisa moest natuurlijk nog akkoord gaan, maar dat was een detail.  Een klein detail toch ?

Mary had niet gevraagd of hij verliefd was op een andere vrouw.  En hij had strikt genomen ook helemaal niet gelogen.  Hij had nog geen relatie met Lisa en hij had nog niets met haar gedaan dat hij zo graag wilde doen.    Het was al ruim 11pm geweest voor hij Port Townsend binnenreed.  Maar er brandde nog licht in de leefkeuken.  Zoals hij Lisa kende had ze dan maar van de nood een deugd gemaakt en wat gebak en andere koekjes beginnen klaarmaken.  Het rook overheerlijk.    Alsof ze hem al echt goed kende, gaf ze hem een glas melk met een nog half warme chocolate chip cookie.  Hij kreeg er zelfs een knipoog bij.  Toen hij zich naar Joy wendde, kreeg hij ook van haar een knipoog en dat was voor hem de bevestiging.  Het was maar een klein detail geweest.

Tags:

Categorieën: novemberdagen - Kortverhalen

Abonneer

Subscribe to our RSS feed and social profiles to receive updates.

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: